خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از طغرا بیانگر احساس غربت، جدایی و اندوه شاعر است. او از تغییر شرایط و دوری از وطن می‌گوید و حس حسد دیگران را نسبت به خود توصیف می‌کند. شاعر به رابطه‌ی پیچیده‌ی بین جسم و روح اشاره می‌کند و امیدوار است که از غربت رهایی یابد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده‌ی غربت و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۱ - بردار فنا، رنگ دگر شد سخن از ما
بردار فنا، رنگ دگر شد سخن از ما
منصور خورد تاب حسد چون رسن از ما ۱
تن گشته زما، ما ز تن، اما دو سه روزی
نی ما ز تنیم آخر صحبت، نه تن از ما ۲
طغرا به امید که برآییم ز غربت؟
این دم که نمانده ست کسی در وطن از ما ۳
منصور خورد تاب حسد چون رسن از ما ۱
تن گشته زما، ما ز تن، اما دو سه روزی
نی ما ز تنیم آخر صحبت، نه تن از ما ۲
طغرا به امید که برآییم ز غربت؟
این دم که نمانده ست کسی در وطن از ما ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - ز گلها، سروها را دورمنشان ای چمن پرور
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ستاره چشم می پوشد ز غصه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
