خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این اشعار از احساسات پیچیده‌ای مانند شرم، پشیمانی، ترس از رسوایی و امید به لطف پنهان سخن می‌گوید. او از صلحی می‌گوید که آلوده به آزار است، از آشتی که همراه با پشیمانی است، و از ترسش از اینکه مبادا حضور او باعث ناخوشی دیگران شود. همچنین، امید به توجه و لطفی پنهان در میان این احساسات منفی دیده می‌شود.

متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند شرم، ترس از رسوایی و روابط پیچیده‌ی انسانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۸۳ - خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی

خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی
پشیمان ز آشتی از شکوه بسیار من باشی ۱

به وقت گفت‌وگویم روی برتابیّ و من خود را
دهم تسکین که شاید گوش بر گفتار من باشی ۲

به سویت هر زمان از بیم رسوایی نمی‌آیم
مباد افسرده از ناگرمی بازار من باشی ۳

اگر آیم به بزمت، بیخودیها سر زند از من
که عمری شرمسار غیر از اطوار من باشی ۴

به بزمت شکوه اغیار هرگه در میان آرم
نمایی تا گنهکارم، نصیحت‌کار من باشی ۵

گمان لطف پنهانت چو میلی خوشدلم دارد
به پیش مدعی هرچند در انکار من باشی ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - هرگز نظری سوی من از ناز نکردی
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.