خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از مستی و خرابی حال خود میگوید و از معشوق میخواهد که با دادن شراب، وضعیت او را بدتر نکند. او از رنجهای عاشقانه و سوختن دلش سخن میگوید و از معشوق میخواهد که به دیگران از این دردها نگوید.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۷۱ - به من که مست خرابم شراب ناب مده
به من که مست خرابم شراب ناب مده
ببین خرابی حال من و شراب مده ۱
تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده ۲
به بزم، خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده ۳
به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده ۴
به مستی ار سخن بیخودانهای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده ۵
دلم که چون جگر میلی از تو میسوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده ۶
ببین خرابی حال من و شراب مده ۱
تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده ۲
به بزم، خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده ۳
به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده ۴
به مستی ار سخن بیخودانهای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده ۵
دلم که چون جگر میلی از تو میسوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - کاروان رفته و تنها من بیدل مانده
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - ای جان تلخکام، خراب از چه بادهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.