خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این اشعار از ناکامی‌ها، نومیدی‌ها و بی‌پاسخی‌های خود در عشق می‌گوید. او از بی‌توجهی معشوق، عدم تحقق آرزوها و ناامیدی از وصال سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که حتی امیدواری نیز برایش کامیابی به همراه نداشته است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و ناامیدی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار برای سنین بالاتر که تجربه‌های عاطفی بیشتری دارند، مناسب‌تر است.
شماره ۲۱۲ - رفتم کز التفات تو کامی نداشتم
رفتم کز التفات تو کامی نداشتم
در نامه وصال تو نامی نداشتم ۱
صد بار بازگشتم ازان کوی و هیچ بار
خرسندی جواب سلامی نداشتم ۲
ناکامی‌ام چرا ز تو نومید کرده است
چون من امیدواری کامی نداشتم ۳
ظاهر نکرده‌ام به تو وارستگی هنوز
چون بر خود اعتماد تمامی نداشتم ۴
نومیدی از تغافل قاصد مرا فزود
با آنکه انتظار پیامی نداشتم ۵
چون میلی رمیده دل، از صیدگاه وصل
هرگز به دست، آهوی رامی نداشتم ۶
در نامه وصال تو نامی نداشتم ۱
صد بار بازگشتم ازان کوی و هیچ بار
خرسندی جواب سلامی نداشتم ۲
ناکامی‌ام چرا ز تو نومید کرده است
چون من امیدواری کامی نداشتم ۳
ظاهر نکرده‌ام به تو وارستگی هنوز
چون بر خود اعتماد تمامی نداشتم ۴
نومیدی از تغافل قاصد مرا فزود
با آنکه انتظار پیامی نداشتم ۵
چون میلی رمیده دل، از صیدگاه وصل
هرگز به دست، آهوی رامی نداشتم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - قربان نگه کردن پنهان تو گردم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌روم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
