خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین، به توصیف عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از نگاه معشوق، غمزه‌هایش و تأثیرات عمیق عشق بر دلش سخن می‌گوید. همچنین، احساس اضطراب، سوزش درونی و بی‌قراری ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند مرگ و قصاب ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۷۳ - بر یاد قدّ او چو می تاب می‌دهند
بر یاد قدّ او چو می تاب می‌دهند
در دل هزار نخل بلا آب می‌دهند ۱
هر شب هزار دیده به نوفان عشق تو
از گریه رخت خواب به سیلاب می‌دهند ۲
مژگان و غمزه تو به گاه نگاه تیز
پیکان و پر به ناوک پرتاب می‌دهند ۳
خوبان به غمزه از اجلم باز می‌خرند
از مرگ می‌کشند و به قصاب می‌دهند ۴
در حیرتم ز خیل خیالت که شام مرگ
در تنگنای دیده ره خواب می‌دهند ۵
سوز درون و ضعف تن و اضطراب دل
یاد از هلاک میلی بی‌تاب می‌دهند ۶
در دل هزار نخل بلا آب می‌دهند ۱
هر شب هزار دیده به نوفان عشق تو
از گریه رخت خواب به سیلاب می‌دهند ۲
مژگان و غمزه تو به گاه نگاه تیز
پیکان و پر به ناوک پرتاب می‌دهند ۳
خوبان به غمزه از اجلم باز می‌خرند
از مرگ می‌کشند و به قصاب می‌دهند ۴
در حیرتم ز خیل خیالت که شام مرگ
در تنگنای دیده ره خواب می‌دهند ۵
سوز درون و ضعف تن و اضطراب دل
یاد از هلاک میلی بی‌تاب می‌دهند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - خدنگ تو چون ره به خون می‌برد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
