شماره ۹۸ - بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد

بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد
رحم نگذارد که بگذارم پیام من برد ۱

برنگردد قاصد از شرم جواب تلخ او
چون پیام من بر شیرین کلام من برد ۲

مرغ دل بستم پی صیدش به دام آرزو
آه اگر آن مرغ وحشی پی به دام من برد ۳

رشک دارم بر قبول آنکه پیش از دیگران
مژدهٔ مرگم به سرو خوشخرام من برد ۴

خاطرم جمع است از بدگویی دشمن،‌ که یار
گوش بر حرفش نیندازد چو نام من برد ۵

تلخ باشد زهر مرگ،‌ اما ز شیرینی هنوز
می‌تواند تلخی هجران ز کام من برد ۶

رام شد وحشی دل میلی به او، وز سرکشی
هر زمان آرام از آهوی رام من برد ۷