خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، درد و رنج عاشقانه، رازداری، و تأثیر زمانه بر زندگی را بیان می‌کند. شاعر از عشق، رقیب، و حالات روحی خود سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌هایی مانند پروانه و چراغ، احساساتش را به تصویر می‌کشد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷۵ - پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت
پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت
دست زمانه عاقبتش بر چراغ داشت ۱
اظهار سرّ خویش مگر کرده‌ای به غیر
کامروز پیشتر ز تو آهنگ باغ داشت ۲
شب در گرفت پنبه ی داغ دلم ز آه
بیمار عشق بر سر بالین چراغ داشت ۳
بر جست‌وجوی من ز چه رو خنده زد رقیب
آن مست را اگرنه به جایی سراغ داشت ۴
میلی ز بوی مشک، شب از هوش رفته بود
سودای زلف یار مگر در دماغ داشت؟ ۵
دست زمانه عاقبتش بر چراغ داشت ۱
اظهار سرّ خویش مگر کرده‌ای به غیر
کامروز پیشتر ز تو آهنگ باغ داشت ۲
شب در گرفت پنبه ی داغ دلم ز آه
بیمار عشق بر سر بالین چراغ داشت ۳
بر جست‌وجوی من ز چه رو خنده زد رقیب
آن مست را اگرنه به جایی سراغ داشت ۴
میلی ز بوی مشک، شب از هوش رفته بود
سودای زلف یار مگر در دماغ داشت؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴ - هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشت
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - چو دل فتاد ز پا، غمزه‌‌اش ز کین برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
