شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست

گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست
توفان آب بر سر آتش برآمدست ۱

مجنون آن فرشته خصالم که از حیا
پنهان ز چشم خلق، پریوش برآمدست ۲

هنگامه زود برمشکن از هوای خواب
امشب که با تو صحبت ما خوش برآمدست ۳

از بس که در تنم ز تب مرگ،‌ جان بسوخت
امروز همچو دود ز آتش برآمدست ۴

میلی نسیم آه تو گویا برو گذشت
کان خطّ نو دمیده مشوش برآمدست ۵