خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که از عشق، جفا، بیخودی و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از تیغ جفا، غمزههای خونین، بیخوابی شبانه و ملامتهای عشق مینالد و با تصاویری مانند آهوی نیمجان در کمند بلا، عمق رنج خود را به تصویر میکشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'تیر غمزه به خون من' و 'آهوی نیمجان' ممکن است برای سنین پایین سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۳۷ - دامان ناز برزد وتیغ جفا گرفت
دامان ناز برزد وتیغ جفا گرفت
سرمست در رسید و گریبان ما گرفت ۱
گردید تیر غمزه مستش به خون من
هر چند دست او به شفاعت حنا گرفت ۲
شب گفتم آنقدر سخن از بیخودی به یار
کش خواب از فسانه بی مدعا گرفت ۳
آن شاخ گل، شکفته ز اهل وفا گذشت
تا از نسیم آه که بوی وفا گرفت؟ ۴
میلی ترا کسی که ملامت ز عشق کرد
آهوی نیم جان به کمند بلا گرفت ۵
سرمست در رسید و گریبان ما گرفت ۱
گردید تیر غمزه مستش به خون من
هر چند دست او به شفاعت حنا گرفت ۲
شب گفتم آنقدر سخن از بیخودی به یار
کش خواب از فسانه بی مدعا گرفت ۳
آن شاخ گل، شکفته ز اهل وفا گذشت
تا از نسیم آه که بوی وفا گرفت؟ ۴
میلی ترا کسی که ملامت ز عشق کرد
آهوی نیم جان به کمند بلا گرفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - در ایّام روزه به از روز ما شب
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - ز من جدایی آن گلعذار نزدیک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.