خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ساقی می‌خواهد که می را مانند لاله در پیاله بریزد و زیبایی آن را به نمایش بگذارد. سپس به توصیف معشوق می‌پردازد که با زلف‌هایش مانند کمند، غزال را به دام می‌اندازد. در ادامه از دل شکسته و جفای معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی با وجود غم و تلخی، از صبر و وفا سخن می‌گوید.
متن شامل مضامین عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۷ - ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
چون لاله برفروز جمال پیاله را ۱
سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شود
گر با کمند زلف بگیرد غزاله را ۲
دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورق
بینی پر از حدیث وفا آن رساله را ۳
بر خوان غم چو میلیام از صبر تلخکام
وز بیم جان فرو نبرم این نواله را ۴
چون لاله برفروز جمال پیاله را ۱
سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شود
گر با کمند زلف بگیرد غزاله را ۲
دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورق
بینی پر از حدیث وفا آن رساله را ۳
بر خوان غم چو میلیام از صبر تلخکام
وز بیم جان فرو نبرم این نواله را ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
