خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از ناله‌هایش می‌گوید که به جایی رسیده‌اند که حتی حیوانات مانند آهو به آن عادت کرده‌اند. او از جام دوستی و بزم عشق می‌نویسد که تا ته شیشه ریخته شده است. همچنین، از آتشین بودن ناله‌هایش و اسیر شدن دلش در سلسله‌ای از عشق و رنج سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و رنج‌های عمیق احساسی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
که خو گرفته به مجنون و شان غزاله ما ۱
به اهل بزم چنان جام دوستی پر داد
که ریخت لای ته شیشه در پیاله ما ۲
به گرد خوان بلا از هجوم آه، چو شمع
گره شود به گلو آتشین نواله ما ۳
جو نافه شد دل ما، بس که بود چون میلی
اسیر سلسه عنبرین غزاله ما ۴
که خو گرفته به مجنون و شان غزاله ما ۱
به اهل بزم چنان جام دوستی پر داد
که ریخت لای ته شیشه در پیاله ما ۲
به گرد خوان بلا از هجوم آه، چو شمع
گره شود به گلو آتشین نواله ما ۳
جو نافه شد دل ما، بس که بود چون میلی
اسیر سلسه عنبرین غزاله ما ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - منم و دل خرابی، به تو می سپارم او را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
