شماره ۲۳ - خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را

خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را
آباد کنی گوشه ویرانه ما را ۱

با آنکه بپرسیدن ما آمده، مردیم
کآیا زکه پرسیده ره خانه ما را ۲

با غیر نشینی و فرستی ز پی ما
آن کس که نداند ره کاشانه ما را ۳

آن شاخ گل از خنده فزون ساخت به مجلس
شرمندگی گوشه ویرانه ما را ۴

از بس که شود باعث نومیدی عشاق
خواهم که کسی نشنود افسانه ما را ۵

میلی به جنون شهره چنانیم، که طفلان
پرسند ز مردم ره کاشانه ما را ۶