خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این شعر در توصیف حاجی بشیر، فردی پارسا و نیکوخصال است که همواره به یاد خدا و مولایش بود. او با اخلاق نیک و عطر خوش شناخته میشد و سرانجام به سوی جهان باقی شتافت. تاریخ وفاتش با اشاره به کلمهای رمزی تعیین شده است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و معنوی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسن پیچیده باشد.
شمارهٔ ۸۷ - تاریخ
سیه چرده حاجی بشیر آنکه بود
دلش از ریاضت سفید و منیر ۱
نه جز ذکر محبوبش اندر زبان
نه جز یاد مولایش اندر ضمیر ۲
همش خوی نیک و همش خلق خوش
همش موی مشگ و همش بوعبیر ۳
عرض رفت چون ناگهان زین سرای
بدان سو که هرکس رود ناگزیر ۴
به تعیین تاریخ فوتش همی
ز یک جمع مستفسر آمد صغیر ۵
بشیری سر آورد بیرون و گفت
که جا در جنان یافت حاجی بشیر ۶
دلش از ریاضت سفید و منیر ۱
نه جز ذکر محبوبش اندر زبان
نه جز یاد مولایش اندر ضمیر ۲
همش خوی نیک و همش خلق خوش
همش موی مشگ و همش بوعبیر ۳
عرض رفت چون ناگهان زین سرای
بدان سو که هرکس رود ناگزیر ۴
به تعیین تاریخ فوتش همی
ز یک جمع مستفسر آمد صغیر ۵
بشیری سر آورد بیرون و گفت
که جا در جنان یافت حاجی بشیر ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۶ - تاریخ
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۸ - تاریخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.