این متن شعری در مدح شخصی به نام حامد محمود است که به عبادت و تقوا مشهور بوده و به رحمت خداوند نائل شده است. در این شعر به تولد او در هفدهم ربیع‌الاول (مصادف با عید مولد النبی) اشاره شده و سپس به وفات او و انتقالش به جنت موعود پرداخته شده است. در پایان، یکی از حاضران با اشاره به عاقبت نیکوی محمود، شعر را به پایان می‌برد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین معنوی و ادبی این شعر ارتباط برقرار کنند.
شمارهٔ ۸۶ - تاریخ
کز عبادت گشت نائل رحمت معبود را ۱
رفت مسعود آنچنان کامد سعید از بطن‌ام
اختر فیروز بین و طالع مسعود را ۲
هفدهم روز از ربیع و عید مولود نبی
کز همه ذرات صلوات آن بهین مولود را ۳
ارجعی بشنید و کرد از اینجهان نقل مکان
نزد جد خود مکین شد جنت موعود را ۴
شد صغیر اندریم فکرت شناور کاورد
بهر تاریخش بکف این لؤلؤ منضود را ۵
ناگهان آمد یکی از جمع بیرون و بگفت
عاقبت محمود شد از بندگی محمود را ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
