این شعر از پیامهای اخلاقی و عرفانی دربارهی دوری از مستی و نوشیدنهای الکلی سخن میگوید. شاعر تأکید میکند که عقل و خرد را تقویت کنید و از هر چیزی که به عقل آسیب میزند دوری نمایید. همچنین، هشدار میدهد که مستی و غرور میتواند انسان را از سعادت دور کند و در روز جزا عذری پذیرفته نخواهد بود.
محتوا شامل مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که برای درک بهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، موضوعاتی مانند مستی و مسئولیتپذیری برای سنین پایینتر ممکن است نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۳۸۵ - غیر خونابه چه خوردی ز می انگوری
راحت روح طلب کن ز میمنصوری ۱
بخور آن میکه کند تقویت عقل و روان
مخور آن باده که بر عقل دهد رنجوری ۲
جز که از عقل نگردی بسعادت نزدیک
زانچه دورت کند از عقل از آن کن دوری ۳
ترسمت مست برآیی ز لحد روز جزا
که شب و روز رود عمر تو در مخموری ۴
پیش حق عذر جنایات مدان مستی را
نیست مسموع در آن محکمه این معذوری ۵
بنگر حاصل مغروری مغروران را
بس کن این مستی و اینخودسری و مغروری ۶
عالمی سوخته از آتش این آب صغیر
خود که داده است بدین مایه شر دستوری ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.