خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از استعارههای زیبا مانند شمع، پروانه، و گوهر، به بیان عشق و اشتیاق معنوی میپردازد. شاعر از ناپایداری دنیا و نیاز به راهنمایی معنوی سخن میگوید و بر اهمیت عشق الهی تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
شماره ۳۷۶ - ای مقیم دل کهام شب شمع این کاشانهای
ای مقیم دل کهام شب شمع این کاشانهای
میهمانت کی توان خواندن که صاحبخانهای ۱
نیست مسکین پادشه را لایق بزم حضور
با گدایان همنشین از همت شاهانهای ۲
آتش شوق است کافی بهر ما پروانگان
تا تو ای شمع فروزان شاهد پروانهای ۳
کشور دل را نه تنها شاهی و ماهی به حسن
در جهان خورشیدوش تابان به هر کاشانهای ۴
جای دارد گر فشاند آشنا جان در رهت
ای که همچون جان مکرم در بر بیگانهای ۵
هست تنها بر تو روشن چشم امید صغیر
اندرین دریا درخشان گوهر یکدانهای ۶
میهمانت کی توان خواندن که صاحبخانهای ۱
نیست مسکین پادشه را لایق بزم حضور
با گدایان همنشین از همت شاهانهای ۲
آتش شوق است کافی بهر ما پروانگان
تا تو ای شمع فروزان شاهد پروانهای ۳
کشور دل را نه تنها شاهی و ماهی به حسن
در جهان خورشیدوش تابان به هر کاشانهای ۴
جای دارد گر فشاند آشنا جان در رهت
ای که همچون جان مکرم در بر بیگانهای ۵
هست تنها بر تو روشن چشم امید صغیر
اندرین دریا درخشان گوهر یکدانهای ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۵ - ای دلارام که اندر دل ما آمدهای
گوهر بعدی:شماره ۳۷۷ - دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشتهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.