این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و عشق الهی است. شاعر از غم فراق، وفاداری بیقیدوشرط، و دیوانگی عشق سخن میگوید. همچنین، در ابیاتی به مدح امام علی(ع) و زیارت کعبه اشاره شده است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی اشارات مذهبی ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۳۶۰ - نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از من
جز نام بجا نیست نشان دگر از من ۱
برقی است خیال تو که بر خرمن جانم
هرگاه زند هیچ نماند اثر از من ۲
بیرون نروم از خط فرمان تو هرگز
مانند قلم گر زنی ایدوست سر از من ۳
پرواز کنم باز به یاد لب بامت
صد بار فلک گر شکند بال و پر از من ۴
رخسار تو بنمایش ای اختر مسعود
جوید کس اگر قبلهٔ شمس و قمر از من ۵
بردم بر دل قصهٔ دیوانگی خویش
دیدم بود آن غمزده دیوانهتر از من ۶
از دشمنی خلق جهانم سر مویی
غم نیست اگر دوست نگیرد نظر از من ۷
حاجی سفر کعبه و طوف حرم از تو
طوف حرم بن عم خیرالبشر از من ۸
خوش پیشهٔ من مدح علی گشته صغیرا
صد شکر که آید بظهور این هنر از من ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.