شماره ۳۶۰ - نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از من

نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از من
جز نام بجا نیست نشان دگر از من ۱

برقی است خیال تو که بر خرمن جانم
هرگاه زند هیچ نماند اثر از من ۲

بیرون نروم از خط فرمان تو هرگز
مانند قلم گر زنی ایدوست سر از من ۳

پرواز کنم باز به یاد لب بامت
صد بار فلک گر شکند بال و پر از من ۴

رخسار تو بنمایش ای اختر مسعود
جوید کس اگر قبلهٔ شمس و قمر از من ۵

بردم بر دل قصهٔ دیوانگی خویش
دیدم بود آن غمزده دیوانه‌تر از من ۶

از دشمنی خلق جهانم سر مویی
غم نیست اگر دوست نگیرد نظر از من ۷

حاجی سفر کعبه و طوف حرم از تو
طوف حرم بن عم خیرالبشر از من ۸

خوش پیشهٔ من مدح علی گشته صغیرا
صد شکر که آید بظهور این هنر از من ۹