خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی بر اهمیت دوری از هوای نفس و تقرب به خدا تأکید دارد. شاعر بیان میکند که تنها با گذر از تمایلات دنیوی میتوان به حقیقت الهی رسید. همچنین، عشق حقیقی و رضایت از قضای الهی را به عنوان راههای اصلی سلوک معرفی میکند و در نهایت، طلب از علی(ع) را به عنوان تنها راه درست درخواست از دنیا و آخرت توصیه میکند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۳۴ - بخدا رسد هر آن دل که پی هوا نباشد
بخدا رسد هر آن دل که پی هوا نباشد
بلی از هوا چو بگذشت بجز خدا نباشد ۱
بره طلب سراپا شدهام قدم که رهرو
بطریق عشق بایست کم از صبا نباشد ۲
چو بلای عشق نبود بجهان دگر بلایی
که باین بلا دلی نیست که مبتلا نباشد ۳
چو تو خیر خلق خواهی همه خیر پیشت آید
که برای نیک جز نیک دگر جزا نباشد ۴
چو رضا نباشی از حق بدرش انابتی کن
که چو برخوری بمطلب ز تو او رضا نباشد ۵
ز مطالب دو گیتی چو صغیر آنچه خواهی
ز علی طلب که مطلب جز از او روا نباشد ۶
بلی از هوا چو بگذشت بجز خدا نباشد ۱
بره طلب سراپا شدهام قدم که رهرو
بطریق عشق بایست کم از صبا نباشد ۲
چو بلای عشق نبود بجهان دگر بلایی
که باین بلا دلی نیست که مبتلا نباشد ۳
چو تو خیر خلق خواهی همه خیر پیشت آید
که برای نیک جز نیک دگر جزا نباشد ۴
چو رضا نباشی از حق بدرش انابتی کن
که چو برخوری بمطلب ز تو او رضا نباشد ۵
ز مطالب دو گیتی چو صغیر آنچه خواهی
ز علی طلب که مطلب جز از او روا نباشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - دلم نظر سوی آن زلف پرشکن دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - نگارا جانم از هجر تو نالان تا بکی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.