خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه از درد فراق و عشق سخن می‌گوید. شاعر از داغ هجران، زیبایی معشوق، و بی‌قراری عاشق می‌نالد و تأکید می‌کند که جز یاد یار، هیچ چیز دیگری آرامش‌بخش نیست. تصاویری مانند لاله داغ‌دار، شراب، چراغ، و ماه برای بیان احساسات استفاده شده‌اند.

مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند شراب و عشق آتشین نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۹۶ - شده گم دلم که از هجر چو لاله داغ دارد

شده گم دلم که از هجر چو لاله داغ دارد
بچنین نشان عزیزان که دلی سراغ دارد ۱

ز شراب ساقی‌ام شب دل و جان برقص‌ام د
متحیرم که این شوخ چه در ایاغ دارد ۲

بر عشق میشود محو چراغ عقل آری
بر آفتاب روشن چه بها چراغ دارد ۳

مکنید جز ز جانان بر من حدیث یاران
که ز غیر دوست عاشق بجهان فراغ دارد ۴

رخ و قامتش دل من چو بدید چشم رغبت
نه به ماه آسمان و نه بسر و باغ دارد ۵

چو من ار نه عاشقانند لب و عذار او را
ز چه غنچه خونجکر شد ز چه لاله داغ دارد ۶

خط سبز یار دیده است صغیر و تا قیامت
نه خیال سیر باغ و نه هوای راغ دارد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - مست ساقی ز سر آب عنب می‌گذرد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - همره قافلهٔی روبرهی باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.