این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از تشبیهات و استعارات مختلف مانند گل، لاله، طوطی، سرو و خورشید توصیف میکند. شاعر از عشق و دلبری معشوق سخن میگوید و او را با عناصر طبیعی و زیبا مقایسه میکند.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و تشبیهات ادبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۳۸۹ - مرا زد راه عشق خردسالی
از این نورس گلی نازک نهالی ۱
فروزان عارضی مانند لاله
ز مشکین هر طرف بر لاله خالی ۲
شکرخا طوطیی دلکش حکایت
زبان دان دلبری شیرین مقالی ۳
به قدش سرو را نسبت توان کرد
اگر در سرو باشد اعتدالی ۴
توان خورشید خواندن عارضش را
اگرخورشید را نبود زوالی ۵
غزال ما نگردد رام وحشی
ندیدم این چنین وحشی غزالی ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.