خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عرفانی و مذهبی است که در آن شاعر از رحمت و بخشش خداوند و امید به اجابت دعاهای مضطران سخن می‌گوید. شاعر با اشاره به گدایی در سحرگاهان و درخواست از خداوند کریم، بیان می‌کند که خداوند هرگز نیاز سائلان را نادیده نمی‌گیرد و همیشه درهای رحمت خود را به روی بندگان می‌گشاید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۷۳ - گر از دل نیمه شب آهی برآید
گر از دل نیمه شب آهی برآید
غم دیرینهٔ آن دل سرآید ۱
سحرگاهی کریمی را گدائی
اگر بهر گدایی بر در آید ۲
کریم البته بگشاید بر او در
مسلم حاجت سائل برآید ۳
کریما قادرا پروردگارا
ز تو نومیدیم کی باور آید ۴
کریمی چون تو شب کی راند از در
گدایی را که با چشم تر آید ۵
صغیر آن خوش بود روزش که شبها
بر این درگه بحال مضطر آید ۶
مده صبر و‌ام ید از کف که آخر
ظفر از حق مدد از حیدر آید ۷
غم دیرینهٔ آن دل سرآید ۱
سحرگاهی کریمی را گدائی
اگر بهر گدایی بر در آید ۲
کریم البته بگشاید بر او در
مسلم حاجت سائل برآید ۳
کریما قادرا پروردگارا
ز تو نومیدیم کی باور آید ۴
کریمی چون تو شب کی راند از در
گدایی را که با چشم تر آید ۵
صغیر آن خوش بود روزش که شبها
بر این درگه بحال مضطر آید ۶
مده صبر و‌ام ید از کف که آخر
ظفر از حق مدد از حیدر آید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - صبحدم باد صبا مشک فشان می‌آید
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - در دور ما چه جور بشر با بشر نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
