خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف عشق، شوریدگی، و جدایی می‌پردازد. شاعر از باد صبا، شمع، پروانه، و دیگر عناصر طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، نگاهی به مفاهیم عرفانی مانند ریا و زهد دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۷۲ - صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
گوئی از طرهٔ آن جان جهان میآید ۱
عجب است اینکه رساند بیقین عاشق را
دهن او که نه در وهم و گمان میآید ۲
بسکه بر ناوک نازش دل و جان گشته هدف
هر طرف افکند آنرا بنشان میآید ۳
جویها میرود از سیل سرشگم بکنار
صحبت از سر و قدش چون بمیان میآید ۴
گر نه سوز دل پروانه دهد شرح چرا
شمع را شعلهٔ آتش بزبان میآید ۵
در شب هجر که دارد بقفا روز وصال
شاد از آنیم که این میرود آن میآید ۶
دوش جان کن سبک از بار ریا ای زاهد
گرچه این نکته بطبع تو گران میآید ۷
گوئیا گشته محول به صغیر و بلبل
آنچه از عشق بتوصیف و بیان میآید ۸
گوئی از طرهٔ آن جان جهان میآید ۱
عجب است اینکه رساند بیقین عاشق را
دهن او که نه در وهم و گمان میآید ۲
بسکه بر ناوک نازش دل و جان گشته هدف
هر طرف افکند آنرا بنشان میآید ۳
جویها میرود از سیل سرشگم بکنار
صحبت از سر و قدش چون بمیان میآید ۴
گر نه سوز دل پروانه دهد شرح چرا
شمع را شعلهٔ آتش بزبان میآید ۵
در شب هجر که دارد بقفا روز وصال
شاد از آنیم که این میرود آن میآید ۶
دوش جان کن سبک از بار ریا ای زاهد
گرچه این نکته بطبع تو گران میآید ۷
گوئیا گشته محول به صغیر و بلبل
آنچه از عشق بتوصیف و بیان میآید ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - منت دلم ز حلقهٔ موی تو میکشد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - گر از دل نیمه شب آهی برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
