شماره ۱۴۶ - جستم سراغ دل ز صبا زان خبر نداشت

جستم سراغ دل ز صبا زان خبر نداشت
گویا به طرهٔ تو صبا هم گذر نداشت ۱

در سر هر آن هوا که مرا بود شد بدر
عشق تو بود کز سر من دست برنداشت ۲

گر یک نظر فزون بتو ننموده دیده‌ام
این شد سبب که تاب نگاه دگر نداشت ۳

گویند بوالبشر بفراق چنان گریست
گویا خبر ز روی تو زیبا پسر نداشت ۴

دردش همین بس است که اهل نظر نبود
آنکو بر آفتاب جمالت نظر نداشت ۵

ای عالم آفتاب مرا بود جلوه ها
وقتی که آسمان تو شمس و قمر نداشت ۶

عمری تمام کار دلم بود عاشقی
عیبش مکن که غمزده دیگر هنر نداشت ۷

اول اگر که تیشهٔ آخر زدی دگر
یک عمر کوه کن به جهان دردسر نداشت ۸

در راه عشق خوف و خطرها بود صغیر
طی این ره آن نمود که خوب از خطر نداشت ۹