این شعر عاشقانه بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است. شاعر در هر چیزی نشانهای از معشوق میبیند و همه چیز را به او مرتبط میکند. او از جدایی رنج میبرد و آرزوی وصال معشوق را دارد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۰ - با آنکه دل معاینه ناظر بروی تست
باز از پی مشاهده در جستجوی تست ۱
هرجا که گرد نیست گرفتار رشتهٔی
آن رشته را چو می نگرم تار موی تست ۲
هر گل بچشم اهل نظر طرفه دفتری
در وصف لطف و خوبی روی نکوی تست ۳
هر غنچه بی نشان ز دهان تو میدهد
هر بلبلی فریفتهٔ رنگ و بوی تست ۴
هر جا سخن کنند ز خوبان روزگار
آن گفتگو مقدمهٔ گفتگوی تست ۵
در هر کجا که مینگرم جز تو نیست کس
دیر و کنشت و مسجد و بتخانه کوی تست ۶
میخواستم به سوی تو رو آورم کنون
بینم که رویم از همه سویی بسوی تست ۷
از سال و ماه و هفته نباشد خبر مرا
بس روز و شب دلم بغم روی و موی تست ۸
باشد در آرزوی وصال تو هر کسی
تنها همین صغیر نه در آرزوی تست ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.