خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر و جهان می‌پردازد. شاعر با توصیف ویژگی‌های معشوق مانند لب یاقوت‌گونه، قامت و موی میانش، عشق را به عنوان نیرویی قدرتمند و آشفته‌کننده توصیف می‌کند. او همچنین عشق را به عنوان راهی معنوی و فراتر از دنیای مادی معرفی می‌کند.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

خوش میگذرد آنکه مرا روح روانست
واندر پی او از تن من روح روانست

موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست
جز لاغری من که در آن موی میانست

تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار
کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست

چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو
این ترک سیه مست عجب سخت کمانست

تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش
آشفته آن طره دل خلق جهانست

دست از سر و جان شو بره عشق که این راه
اول قدمش پای زدن بر سر جانست

در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!
کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست

«صغیر اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir