این متن به سرزنش دشمنی مکار و فریبکار می‌پردازد که با حیله‌گری سعی در نابودی نور حق (آفتاب تابان) دارد. شاعر اشاره می‌کند که این دشمن نه تنها از فریب و نیرنگ سودی نبرد، بلکه خداوند با عذاب و عتاب او را مجازات کرد. همچنین، متن به قدرت معجزه‌آسای قرآن و حضرت محمد(ص) در پاکسازی ذهن‌ها از داستان‌های دروغین مانند داستان موسی و مار اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق دینی و اخلاقی است و استفاده از استعاره‌ها و اشارات تاریخی مانند «کلیم و ثعبان» (موسی و مار) ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد. همچنین، محتوای انتقادی و پیچیدگی‌های ادبی آن برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۷۷ - بگو بدشمن خفاش خوی مکر اندیش
که خواست منکسف این آفتاب تابان را ۱
بغیر اینکه ز دست آنچه داشتی دادی
چه استفاده گرفتی فریب و دستان را ۲
نکرده ای زیری زیر از کلام خدای
حق از تو زیروزبر کرد مرز و سامان را ۳
زرنگ رنگ عذاب وز گونه گونه عتاب
خدای بهر تو بنموده نقد نیران را ۴
صغیر معجز فرقان کتاب احمد برد
ز خاطر همه شرح کلیم و ثعبان را ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
