خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار، به ویژه اردیبهشت، می‌پردازد. شاعر با توصیف گل‌ها، بلبل‌ها، و مناظر طبیعی مانند باغ و آبشار، احساسات عاشقانه و روحانی را با طبیعت پیوند میدهد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند حیات و آفرینش دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و واژگان پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳ - چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را
چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را
که میزند به صفا طعنه باغ رضوان را ۱
کدام جلوه به گلشن کند چنین دلکش
نوای زیر و بم بلبل خوش الحان را ۲
اگر ز داغ دل عاشقان نشان جویی
برو به باغ و ببین لاله‌های نعمان را ۳
زهی مقدر بی‌مثل و صانع بیچون
که از جماد بر آرد ثبات الوان را ۴
ترانهٔ و من الماء کل شیئی حی
از آبشار به رقص آورد سخندان را ۵
چو نرگس آنکه قدح کش بود در این ایام
به عالمی ندهد گوشهٔ گلستان را ۶
صغیر معرفت واجبت بود واجب
نتیجه‌گر طلبی کارگاه امکان را ۷
که میزند به صفا طعنه باغ رضوان را ۱
کدام جلوه به گلشن کند چنین دلکش
نوای زیر و بم بلبل خوش الحان را ۲
اگر ز داغ دل عاشقان نشان جویی
برو به باغ و ببین لاله‌های نعمان را ۳
زهی مقدر بی‌مثل و صانع بیچون
که از جماد بر آرد ثبات الوان را ۴
ترانهٔ و من الماء کل شیئی حی
از آبشار به رقص آورد سخندان را ۵
چو نرگس آنکه قدح کش بود در این ایام
به عالمی ندهد گوشهٔ گلستان را ۶
صغیر معرفت واجبت بود واجب
نتیجه‌گر طلبی کارگاه امکان را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - ز ممکنات توان دید طلعت او را
گوهر بعدی:شماره ۴ - زین سر و نشان یافتم آن سر و نشان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
