خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از درد و رنج ناشی از جفا و بیرحمی دیگران سخن میگوید. شاعر از احساسات عمیق خود دربارهی بیعدالتی و رنجهای روحی که تحمل کرده، صحبت میکند و از دیگران میخواهد که نسبت به او مهربانتر باشند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و روانشناختی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج و بیعدالتی نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری برای درک کامل دارند.
غزل ۳۵۶ - صد خانهٔ دین سوخت به هر رهگذر از تو
صد خانهٔ دین سوخت به هر رهگذر از تو
کافر نکند آنچه تو کردی، حذر از تو ۱
بی رحم کسی شرح جگر خوردن من پرس
پیکان جفا چند خورم بر جگر از تو ۲
آنکس که برآورد مرا از چو تو نخلی
یارب نخورد در چمن عمر بر از تو ۳
ای قاصد از آن همسفر غیر خبر چیست
مشتاب که معلوم کنم یک خبر از تو ۴
وحشی چه دهی شرح به ما حرف غم خویش
ما نیز اسیریم به صد غم بتر از تو ۵
کافر نکند آنچه تو کردی، حذر از تو ۱
بی رحم کسی شرح جگر خوردن من پرس
پیکان جفا چند خورم بر جگر از تو ۲
آنکس که برآورد مرا از چو تو نخلی
یارب نخورد در چمن عمر بر از تو ۳
ای قاصد از آن همسفر غیر خبر چیست
مشتاب که معلوم کنم یک خبر از تو ۴
وحشی چه دهی شرح به ما حرف غم خویش
ما نیز اسیریم به صد غم بتر از تو ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۵ - شد بیحساب کشور جانها خراب از او
گوهر بعدی:غزل ۳۵۷ - میروم نزدیک و حال خویش میگویم به او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.