خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و ناپایداری آن می‌پردازد. شاعر از جلوه‌های حسن و شیوه‌های آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حسن زودگذر است و نباید به وفای آن اعتماد کرد. همچنین، شاعر به قدرت و اقتدار حسن اشاره می‌کند و از ناپایداری دنیا و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۲۷ - ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن
ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن
در هر کرشمهٔ تو نهان صد ادای حسن ۱
خواهی بدار و خواه بکش ، ناپسند نیست
مستحسن است‌هر چه بود اقتضای حسن ۲
سلطان حسن هر چه کند حکم حکم اوست
بگذار کار حسن به تدبیر و رای حسن ۳
این حسن پنج روز به یوسف وفا نکرد
زنهار اعتماد مکن بر وفای حسن ۴
دانی که گل ز باغ چرا زود می‌رود
یعنی که اندکیست زمان بقای حسن ۵
گویی بزن که حال جهان برقرار نیست
حالا که در رکاب مراد است پای حسن ۶
وحشی من و گدایی خوبان که این گروه
سلطان عالمند ز فر همای حسن ۷
در هر کرشمهٔ تو نهان صد ادای حسن ۱
خواهی بدار و خواه بکش ، ناپسند نیست
مستحسن است‌هر چه بود اقتضای حسن ۲
سلطان حسن هر چه کند حکم حکم اوست
بگذار کار حسن به تدبیر و رای حسن ۳
این حسن پنج روز به یوسف وفا نکرد
زنهار اعتماد مکن بر وفای حسن ۴
دانی که گل ز باغ چرا زود می‌رود
یعنی که اندکیست زمان بقای حسن ۵
گویی بزن که حال جهان برقرار نیست
حالا که در رکاب مراد است پای حسن ۶
وحشی من و گدایی خوبان که این گروه
سلطان عالمند ز فر همای حسن ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - من اگر این بار رفتم، رفتم آزارم مکن
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - مکن مکن لب مارا به شکوه باز مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
