خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوقه‌اش شکایت می‌کند که بدون توجه به حال او، سکوت کرده و رفته است. معشوقه با وجود زیبایی و جذابیت، به ناله‌های شاعر توجهی نکرده و مانند گل‌های باغ، بی‌تفاوت از کنار او گذشت. شاعر از رفتار سرد و بی‌احساس معشوقه متأثر است و این درد را در قالب شعر بیان می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۵۵۹ - به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی
به سوی کلبه ام ای نازنین دوش آمدی رفتی
ز احوالم نپرسیدی و خاموش آمدی رفتی ۱
سخن ناگفته بنشستی خرابت من کبابت من
ز جام حسن می نوشیده بیهوش آمدی رفتی ۲
چو بلبل ناله زار من ای بی رحم نشنیدی
به رنگ غنچه گل پنبه در گوش آمدی رفتی ۳
سرت گردم کجا آموختی این دردمندی را
گریبان چاک و بی پروا کله پوش آمدی رفتی ۴
مثل شد سرو، همچون سیدا بر بی سر و پای
به سیر بوستان تا جام بر دوش آمدی رفتی ۵
ز احوالم نپرسیدی و خاموش آمدی رفتی ۱
سخن ناگفته بنشستی خرابت من کبابت من
ز جام حسن می نوشیده بیهوش آمدی رفتی ۲
چو بلبل ناله زار من ای بی رحم نشنیدی
به رنگ غنچه گل پنبه در گوش آمدی رفتی ۳
سرت گردم کجا آموختی این دردمندی را
گریبان چاک و بی پروا کله پوش آمدی رفتی ۴
مثل شد سرو، همچون سیدا بر بی سر و پای
به سیر بوستان تا جام بر دوش آمدی رفتی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - قدت در چشم خود جا کرده ام ای دوست می رنجی
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - چرا به کلبه ام مهربان نمی آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
