خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، می‌نوشی، و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. شاعر از می‌نوشی و مستی به عنوان نمادهایی برای عشق و شوریدگی استفاده می‌کند و به زیبایی‌های طبیعت مانند نرگس و مشکین کاکل اشاره می‌کنند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی و مذهبی مانند بت‌پرستی و سبحه دارد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۵۱۶ - می‌کشم می هر سحر با می‌پرست تازه‌ای
می‌کشم می هر سحر با می‌پرست تازه‌ای
باده بخشد نشئه دیگر ز دست تازه‌ای ۱
کاکل مشکین به دوش افگنده پیدا شد ز دور
در صف دل‌ها پدید آمد شکست تازه‌ای ۲
همچو نرگس در چمن ساغر به دست ایستاده‌ام
آرزو دارم که بینم چشم مست تازه‌ای ۳
پنجه خود را نگارین کرده آمد بر سرم
این ستمگر باز پیدا کرد دست تازه‌ای ۴
سیدا از سبحه بر کف دی برهمن دید و گفت
بر در بتخانه آمد بت‌پرست تازه‌ای ۵
باده بخشد نشئه دیگر ز دست تازه‌ای ۱
کاکل مشکین به دوش افگنده پیدا شد ز دور
در صف دل‌ها پدید آمد شکست تازه‌ای ۲
همچو نرگس در چمن ساغر به دست ایستاده‌ام
آرزو دارم که بینم چشم مست تازه‌ای ۳
پنجه خود را نگارین کرده آمد بر سرم
این ستمگر باز پیدا کرد دست تازه‌ای ۴
سیدا از سبحه بر کف دی برهمن دید و گفت
بر در بتخانه آمد بت‌پرست تازه‌ای ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۵ - چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای
گوهر بعدی:شماره ۵۱۷ - از شکایت دل نمی‌سازد ز ما اندیشه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
