شماره ۳۳۲ - پیر گشتیم ز غم یاد جوان ما را بس

پیر گشتیم ز غم یاد جوان ما را بس
دیدن تیر در آغوش کمان ما را بس ۱

قرص خورشید به عیسی نفسان ارزانی
زیر گردون چو مه نو لب نان ما را بس ۲

کار ما نیست در این باغ چو گل خندیدن
آنکه چون غنچه کرم کرد دهان ما را بس ۳

صحبت خم به صراحی و قدح باد عزیز
دیدن روی بزرگان جهان ما را بس ۴

کمر و تاج بود را تبه موج و حباب
کلهی بر سرو مویی به میان ما را بس ۵

چمن از سردیی دی خانه غارت زده شد
گل اگر نیست تماشای خزان ما را بس ۶

آنکه چون تیر ز دلها گذرد مژگانش
خویش را گر دهد از دور نشان ما را بس ۷

از خدا جز سخن نرم نداریم طلب
شمعان شعله آتش به زبان ما را بس ۸

ما چه باشیم که ره در حرم دل یابیم
گر بود جا به صف بی خبران ما را بس ۹

سیدا از سفر عمر کسی آگه نیست
به شتاب آمدن آب روان ما را بس ۱۰