غزل ۲۸۰ - می‌توانم که لب از آب خضر تر نکنم

می‌توانم که لب از آب خضر تر نکنم
می‌رم از تشنگی و چشم به کوثر نکنم ۱

شوق یوسف اگرم ثانی یعقوب کند
دارم آن تاب کز او دیده منور نکنم ۲

آن قوی حوصله بازم که اگر حسرت صید
چنگ در جان زندم میل کبوتر نکنم ۳

دارم آن صبر که با چاشنی ذوق مگس
بر لب تنگ شکر دست به شکر نکنم ۴

در جنت بگشا بر رخم ای خازن خلد
که دماغ از گل باغ تو معطر نکنم ۵

حلهٔ نور اگرم حور به اکراه دهد
پیشش اندازم و نستانم و در بر نکنم ۶

وحشی آزردگیی داری و از من داری
من چه کردم که غلط بود که دیگر نکنم؟ ۷