خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از تلاش‌ها و رنج‌های خود سخن می‌گوید. او از پنهان‌کاری و انتظار برای رسیدن به هدفش می‌گوید، اما در عین حال به خود امیدوار است و به آینده خوشبین است. شاعر همچنین از دردها و تجربه‌های گذشته یاد می‌کند و از اینکه توانسته از آنها عبور کند، احساس رضایت دارد. در نهایت، او خود را به عنوان بلبل بهاری معرفی می‌کند که سرود غم می‌خواند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۶۶ - برزن ای دل دامن کوشش که کاری کرده‌ام
برزن ای دل دامن کوشش که کاری کرده‌ام
باز خود را هرزه گرد رهگذاری کرده‌ام ۱
گشته پایم راز دار طول و عرض کوچه‌ای
چشم را جاسوس راه انتظاری کرده ام ۲
می‌کنم پنهان ز خود اما گلم خواهد شکفت
کز دل خود فهم اندک خار خاری کرده‌ام ۳
آب در پیمانه گردانیده‌ام زین درد بیش
در سبوی خود شراب خوشگواری کرده‌ام ۴
ساقیا پیشینه آن دردی که اندر شیشه بود
دیگران را ده که من دفع خماری کرده‌ام ۵
تا چه فرماید غلوی شوق در افشای راز
برخلاف آن به خود حالا قراری کرده‌ام ۶
وحشی از من زین سرود غم بسی خواهد شنید
زانکه خود را بلبل خرم بهاری کرده‌ام ۷
باز خود را هرزه گرد رهگذاری کرده‌ام ۱
گشته پایم راز دار طول و عرض کوچه‌ای
چشم را جاسوس راه انتظاری کرده ام ۲
می‌کنم پنهان ز خود اما گلم خواهد شکفت
کز دل خود فهم اندک خار خاری کرده‌ام ۳
آب در پیمانه گردانیده‌ام زین درد بیش
در سبوی خود شراب خوشگواری کرده‌ام ۴
ساقیا پیشینه آن دردی که اندر شیشه بود
دیگران را ده که من دفع خماری کرده‌ام ۵
تا چه فرماید غلوی شوق در افشای راز
برخلاف آن به خود حالا قراری کرده‌ام ۶
وحشی از من زین سرود غم بسی خواهد شنید
زانکه خود را بلبل خرم بهاری کرده‌ام ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۵ - تا چند به غمخانهٔ حسرت بنشینم
گوهر بعدی:غزل ۲۶۷ - هر خون که تو دادی چو می ناب کشیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
