شمارهٔ ۵۶ - در غزل است

بنگر که چه روزگار دارم
کان چهره چون نگار دارم ۱

در دل غم و غم سگال سوزم
در بر می و می گسار دارم ۲

نشگفت که باغ وار خندم
تا وصل چو تو بهار دارم ۳

خورشید به صیدگاه مشرق
زان زلف خوشت شکار دارم ۴

ای عشق تو دم شمار عاشق
غمها ز تو بیشمار دارم ۵

منگر تو به باغ وصل امسال
کز هجر تو داغ پار دارم ۶

سوگند مخور به نیک عهدی
کز جور تو دل فگار دارم ۷

گر کوفه خوری به جای سوگند
حاشا گرت استوار دارم ۸

از بهر یکی سخن دو سه ماه
چون دیده برانتظار دارم؟ ۹

آغاز کنم حدیث گوئی
بسیار مگو که کار دارم ۱۰

ای جان قوامی به دل اندر
غمهات قیامه وار دارم ۱۱