خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق خود به معشوق و حسادت دیگران به این عشق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که رقیبانش در بزم عشق، همگی متحد و همزبان شده‌اند تا از او بدگویی کنند. همچنین، شاعر از این که رقابت و کینه‌توزی باعث شده است که دیگران مهربانی را فراموش کنند، اظهار تعجب می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی مانند عشق، حسادت و رقابت است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، زبان و ساختار شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
غزل ۲۱۲ - ز عشق من به تو اغیار بدگمان شده‌اند
ز عشق من به تو اغیار بدگمان شده‌اند
کرشمه‌های نهان را نگاهبان شده‌اند ۱
حمایتی که حریفان بزم در بد من
تمام متفق و جمله همزبان شده‌اند ۲
عجب که بادهٔ رشکی نمی‌رود در جام
که سخت مجلسیان تو سرگران شده‌اند ۳
رقابت است که چو در دلی به کینه نشست
کسی ندید که من بعد مهربان شده‌اند ۴
همه برای تو دارند نکته‌ها وحشی
جماعتی ز حریفان که نکته دان شده‌اند ۵
کرشمه‌های نهان را نگاهبان شده‌اند ۱
حمایتی که حریفان بزم در بد من
تمام متفق و جمله همزبان شده‌اند ۲
عجب که بادهٔ رشکی نمی‌رود در جام
که سخت مجلسیان تو سرگران شده‌اند ۳
رقابت است که چو در دلی به کینه نشست
کسی ندید که من بعد مهربان شده‌اند ۴
همه برای تو دارند نکته‌ها وحشی
جماعتی ز حریفان که نکته دان شده‌اند ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۱ - کی اهل دل به کام خود از دوستان برند
گوهر بعدی:غزل ۲۱۳ - یاران خدای را به سوی او گذر کنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
