این متن شعری است که به ستایش پادشاه و قدرت او میپردازد. در این شعر، قلمدان و قلم به عنوان نمادهای قدرت و فرزانگی پادشاه توصیف شدهاند. همچنین، از عناصر طبیعی مانند دریا، تبت، و شیر برای نشان دادن عظمت و شکوه پادشاه استفاده شده است. متن پر از استعاره و تشبیههای زیبا است که به قدرت و عدالت پادشاه اشاره دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، ممکن است برخی از واژهها و اصطلاحات قدیمی برای آنها نامفهوم باشد. بنابراین، مناسبترین رده سنی برای این متن، نوجوانان بالای 16 سال و بزرگسالان است.
شماره ۲ - این قلمدان که دروکلک شه نامور است
ملجا لوح و قلم فخر قضا و قدر است ۱
تختت فرخنده فر ناصردین شه عرشی است
کاین نکو جعبه بران مصدر نفع و ضرر است ۲
چون زفتح و ظفر صرف بود خامه شاه
این جهانیست که در وی همه فتح و ظفر است ۳
نیست دریا ولی از کلک گهربار ملک
همچو دریا همه ایام مکان گهر است ۴
نیست تبت ولی از مشک فشان خامه شاه
همچو تبت همه اوقات پر از مشک تر است ۵
آسمانیست مرصع بکواکب لیکن
هریک ازکوکب او غیرت شمس و قمر است ۶
شیر را خوب نیستان بود اما دروی
هست آن نی که هراسش بدل شیر نراست ۷
کمر و تاج ملک باد پناهش جیحون
تا که او رنگ ملک مفخر تاج و کمر است ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.