شماره ۷ - دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد

دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد
یا به بیماریش از صحت خود چشم بپوشد ۱

تو بعناب مداوا نتوانی که زخجلت
پیش عناب لبت شیره عناب بخوشد ۲

خود چه دلسوخته بوسه زدت کز تف عشقش
تب برآوردی وزان لب همه تبخاله بجوشد ۳

گو طبیعت ندهد نسخه بتجویز بنفشه
که برخط تو عطار بنفشه نفروشد ۴

اگر از ناله نی تابش تب از تو شود طی
گوش سوی دل من دارکه چون نی بخروشد ۵

بسکه شیرین لب تو خنده زد از گریه جیحون
ننشینم ترش ار چند گهی تلخ بنوشد ۶

زعفرانیست رخت از تب وزانش بستودم
که همی خواجه به خنده غزلم چون بنیوشد ۷