خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ضعف و بیماری خود می‌گوید که باعث شده نتواند به راحتی حرکت کند و هرجا می‌رود، زمین می‌خورد. همچنین از درد در سینه و قلب خود سخن می‌گوید.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و توصیف درد و رنج است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۹۲ - بیمارم و آن نیم که یک جا افتم
بیمارم و آن نیم که یک جا افتم
می‌گردم و هر کجا رسم وا افتم ۱
از ضعف چنان شدم که در سینه دلم
گر یاد تپیدن کند از پا افتم ۲
می‌گردم و هر کجا رسم وا افتم ۱
از ضعف چنان شدم که در سینه دلم
گر یاد تپیدن کند از پا افتم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - ای گل شده بی‌رخ نکویت بدنام
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
