خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌حاصلی و ناکامی خود می‌گوید و بیان می‌کند که از شادی و خوشحالی بیزار است. او خود را مانند درخت نخل بی‌باری می‌داند که در سایه پرورش یافته اما ثمری ندارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و بی‌حاصلی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۱ - آنم که ز خرّمی دلم را عارست
آنم که ز خرّمی دلم را عارست
وز عادت من خوی طرب بیزارست ۱
بی‌حاصل از آن شدم که بختم پرورد
نخلی که به سایه پرورد بی‌بارست ۲
وز عادت من خوی طرب بیزارست ۱
بی‌حاصل از آن شدم که بختم پرورد
نخلی که به سایه پرورد بی‌بارست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - آنرا که به اوصاف تو دید دگرست
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
