خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات بیان میکند که امید و توکل او تنها به خداوند است و با وجود ناتوانی در عبادت، از لطف و بخشش الهی هر لحظه نوید و امید تازهای دریافت میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۰ - آنرا که به اوصاف تو دید دگرست
آنرا که به اوصاف تو دید دگرست
از لطف تو هر لحظه نوید دگرست ۱
با طاعت ما روی بهی نیست ولی
ما را به جناب تو امید دگرست ۲
از لطف تو هر لحظه نوید دگرست ۱
با طاعت ما روی بهی نیست ولی
ما را به جناب تو امید دگرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - فیّاض دگر عشق عبارت دادست
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - آنم که ز خرّمی دلم را عارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.