خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. در آن از مفاهیمی مانند عشق، دل‌سوزی، پاکی و وابستگی عاطفی استفاده شده است. شاعر از پر شدن دل خود و معشوق از عشق می‌گوید و از پاکی و بی‌آلایشی معشوق سخن می‌راند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه‌ی این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰۹ - کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
تا دل خالی دگر از مشکل او پر شود ۱
وه که بر دامان او آلودگی را رنگ نیست
هر دو عالم گر زخون بسمل او پر شود ۲
ذوق بال افشانی شمعی است امشب در دلم
کز پر پروانه هر شب محفل او پر شود ۳
دل به هم چون شیشة ساعت من و او بسته‌ایم
گر دلی خالی کنم ترسم دل او پر شود ۴
از گلش فیّاض اگر روحانیون یابند بوی
هر شب از جوش ملایک منزل او پر شود ۵
تا دل خالی دگر از مشکل او پر شود ۱
وه که بر دامان او آلودگی را رنگ نیست
هر دو عالم گر زخون بسمل او پر شود ۲
ذوق بال افشانی شمعی است امشب در دلم
کز پر پروانه هر شب محفل او پر شود ۳
دل به هم چون شیشة ساعت من و او بسته‌ایم
گر دلی خالی کنم ترسم دل او پر شود ۴
از گلش فیّاض اگر روحانیون یابند بوی
هر شب از جوش ملایک منزل او پر شود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۸ - به باغ بس که ز شرم رخت گل آب شود
گوهر بعدی:شماره ۴۱۰ - لطف کن تلخی که جان بی‌لذّت از شکّر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
