خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق سخن می‌گوید. او از تأثیر عشق بر خود و طبیعت می‌گوید و از دردها و لذت‌های عشق یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'ز خون مرا دهن زخم دل پرآب شود' ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۴۰۸ - به باغ بس که ز شرم رخت گل آب شود
به باغ بس که ز شرم رخت گل آب شود
غلاف غنچة گل شیشة گلاب شود ۱
به سینه آتش مهر تو شعله زد چندان
که یاد غیر تو گر بگذرد کباب شود ۲
نصیب کس نشود روز روشنی به جهان
اگر ستارة بخت من آفتاب شود ۳
دلم ز جور بتان لذّتی دگر دارد
جفا به دفتر شوقم وفا حساب شود ۴
چو بر زبان گذرد نام تیغ او فیّاض
ز خون مرا دهن زخم دل پرآب شود ۵
غلاف غنچة گل شیشة گلاب شود ۱
به سینه آتش مهر تو شعله زد چندان
که یاد غیر تو گر بگذرد کباب شود ۲
نصیب کس نشود روز روشنی به جهان
اگر ستارة بخت من آفتاب شود ۳
دلم ز جور بتان لذّتی دگر دارد
جفا به دفتر شوقم وفا حساب شود ۴
چو بر زبان گذرد نام تیغ او فیّاض
ز خون مرا دهن زخم دل پرآب شود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۷ - کو آنکه شیونم به اثر آشنا شود
گوهر بعدی:شماره ۴۰۹ - کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
