خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به معشوق است. شاعر از ناله‌های سینه‌سوز، اشک‌های بی‌پایان و دل‌تنگی‌های خود می‌گوید و با تصاویر زیبایی مانند موج اشک، بلبل در قفس و غنچه امید، احساسات خود را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاره‌ای به غیرت و رشک دارد و در نهایت، به امید و همت بلند برای رسیدن به معشوق اشاره می‌کند.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۸۵ - موج اشکم ابر را آلوده دامن می‌کند

موج اشکم ابر را آلوده دامن می‌کند
شعلة آهم چراغ برق روشن می‌کند ۱

صحبت رنگین من مشکل که درگیرد به دوست
من به دامن خون دل او گل به دامن می‌کند ۲

ناله‌ام در سینه می‌پیچد به یاد روی دوست
بلبل من در قفس هم سیر گلشن می‌کند ۳

فرق بسیارست ای یاران ز من تا کوهکن
آنچه دشمن کرد با او، دوست با من می‌کند ۴

با تو در غیرت نمی‌گنجد وجود دیگری
رشک از آنم هر نفس با خویش دشمن می‌کند ۵

میرود از خویشتن از ضعف اگر گاهی به سهو
غنچة امید من یاد شکفتن می‌کند ۶

ذوق عزلت گر چنین بر می‌دهد فیّاض زود
همّتم بر شهپر عنقا نشیمن می‌کند ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۴ - دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند
گوهر بعدی:شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمی‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.