خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به عشق و عاشقی، جفاهای معشوق، دل‌بستگی و رنج‌های عاشقان می‌پردازد. شاعر از بی‌قراری عشاق، جادوی معشوق، غم و اندوه عشق و ناپایداری حالات عاشقانه سخن می‌گوید.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «به دار کردن» نیاز به درک ادبی و عرفانی دارد که برای سنین پایین قابل درک نیست.

مشاهده کامل

شماره ۳۷۴ - به جفا چون بتان قرار کنند

به جفا چون بتان قرار کنند
فکر عشّاق بیقرار کنند ۱

تیره‌تر تا کنند عاشق را
دستة زلف، تار تار کنند ۲

هر دم از جلوه گر دلی نبرند
بنشینند و پس چه کار کنند! ۳

منّت مرهمش به جان دارند
هر که را خاطری فگار کنند ۴

صید دشمن شدند ماهوشان
دوستان را چنین شکار کنند! ۵

وه چه جادوگرند گلرویان
برگ گل را بنفشه زار کنند ۶

غمگساری کنند نام ولی
غم دل را یکی هزار کنند ۷

دست بر دست اگر زنند رواست
که خزان حنا بهار کنند ۸

بهر خط می‌کشیم زحمت زلف
مشق ثلث از پی غبار کنند ۹

عزّت هر که بیش، خواری بیش
سر منصور را به دار کنند ۱۰

لطف پنهان کنند با فیّاض
صد جفا گرچه آشکار کنند ۱۱
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۱ ۲۲۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۳ - چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کند
گوهر بعدی:شماره ۳۷۵ - هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.