شماره ۳۳۵ - پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد

پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد
از ترّدد نفسی در برم آسوده نشد ۱

تا گل ساغر می لب به شکر خنده گشاد
بلبل شیشه ز شیون دمی آسوده نشد ۲

تا به سودای تو ما را طمع خام افتاد
چه زیان بود که بر بوده و نابوده نشد! ۳

کس ندیدیم که در دام فریبی نفتاد
دامن همّت ما بود که آلوده نشد ۴

این چه حال است که از حال نکویان فیّاض
هیچ چیزی به جز از حسرتم افزوده نشد! ۵