شماره ۳۲۹ - کسی به دعوی مهرش چو صبح صادق شد

کسی به دعوی مهرش چو صبح صادق شد
که چون جرس دل او با زبان موافق شد ۱

چنین که چشم به روی تو دوخت پنداری
که عکس آینه پیش رخ تو عاشق شد ۲

لباس جلوه رسایی نمود، تا آخر
به سروِ قامتِ رعنای او موافق شد ۳

کسی که صبر به خواری نمود همچو هلال
به یک دو هفته بر اقران خویش فایق شد ۴

هزار شکر که فیّاض بی زبان آخر
چو ابروی تو زبان‌آور دقایق شد ۵