خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از زبان شاعری بیان می‌شود که با دقت در جزئیات طبیعت و رفتار معشوق، به رازهای عشق و دل‌بستگی پی می‌برد. او از غنچه، شعله، قبا، موی و ابروی معشوق نشانه‌هایی می‌یابد که حاکی از شرم، بیم، اسارت عاشقان و جذابیت بی‌نظیر معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های ظریف، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند اسارت عاشقان و احساسات شدید عاشقانه برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۲۶۸ - ز طرز غنچه پی بردم که شرم روی او دارد
ز طرز غنچه پی بردم که شرم روی او دارد
ز رنگ شعله دانستم که بیم خوی او دارد ۱
گمان داری که آزادند نزدیکان او؟ نه نه
گره‌بند قبا پیوسته در پهلوی او دارد ۲
نگه در دیده می‌دزدم که دارد عکس او در بر
نفس در سینه می‌پیچم که بوی موی او دارد ۳
نمی‌بیند ز شرم عکس در آیینه هم گاهی
دل عاشق مگر آیینه‌ای بر روی او دارد! ۴
چرا قفل گره در زنگ دارد خاطر فیّاض؟
کلید یک جهان دل گوشة ابروی او دارد ۵
ز رنگ شعله دانستم که بیم خوی او دارد ۱
گمان داری که آزادند نزدیکان او؟ نه نه
گره‌بند قبا پیوسته در پهلوی او دارد ۲
نگه در دیده می‌دزدم که دارد عکس او در بر
نفس در سینه می‌پیچم که بوی موی او دارد ۳
نمی‌بیند ز شرم عکس در آیینه هم گاهی
دل عاشق مگر آیینه‌ای بر روی او دارد! ۴
چرا قفل گره در زنگ دارد خاطر فیّاض؟
کلید یک جهان دل گوشة ابروی او دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - از بس که هوای دهن تنگ تو دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بسته‌ای دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
