خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بهاری است که شاعر با توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار، مانند شکفتن گل‌ها و سبزه‌ها، احساس شادی و امید را بیان می‌کند. همچنین، شاعر از عشق و یاد یار سخن می‌گوید و از تأثیرات روح‌بخش بهار بر دل انسان یاد می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۲۱۹ - رسید موسم نوروز و روزگار شکفت
رسید موسم نوروز و روزگار شکفت
ز خندة گل شادی دل بهار شکفت ۱
چه باده ساقی نیسان به جام گلشن ریخت!
که گل به روی گلش همچو روی یار شکفت ۲
تبسّم که به داغ جگر نمک‌ریز است؟
کزین امید گل لاله داغدار شکفت ۳
چه حاجتست به باغم که نازنین مرا
دمیده سبزة خطّ و گل عذار شکفت ۴
یکی به کشت بهارم بیا کنون که مرا
هزار رنگ گل اشک در کنار شکفت ۵
ز خاکِ کُشتة او سر کشیده شعلة شوق
ترا خیال که شمع سر مزار شکفت ۶
شکفته ریخت ز کلک من این غزل فیّاض
ز بسکه خاطرم از التفات یار شکفت ۷
ز خندة گل شادی دل بهار شکفت ۱
چه باده ساقی نیسان به جام گلشن ریخت!
که گل به روی گلش همچو روی یار شکفت ۲
تبسّم که به داغ جگر نمک‌ریز است؟
کزین امید گل لاله داغدار شکفت ۳
چه حاجتست به باغم که نازنین مرا
دمیده سبزة خطّ و گل عذار شکفت ۴
یکی به کشت بهارم بیا کنون که مرا
هزار رنگ گل اشک در کنار شکفت ۵
ز خاکِ کُشتة او سر کشیده شعلة شوق
ترا خیال که شمع سر مزار شکفت ۶
شکفته ریخت ز کلک من این غزل فیّاض
ز بسکه خاطرم از التفات یار شکفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - چون نیاز ما و ناز او به هم درمی‌گرفت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - می‌فزاید عشق من هر دم چو حسن کاملت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
