شماره ۱۹۸ - به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت

به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت
کنون چه کار کند کس که وقت کار گذشت ۱

غبار راهِ سواری شدم ولی از ضعف
چو گرد تا ز زمین خاستم سوار گذشت ۲

ز بیم هجر ندیدیم ذوق وصل، افسوس
که عمر نشئة ما در غم خمار گذشت ۳

تمام عرصة دل پر ز گرد اغیارست
عجب عجب که توانیم ازین غبار گذشت! ۴

ز جست‌جو ننشینیم تا نفس باقی‌ست
توان به گرد رسیدن اگر سوار گذشت ۵

هزار عقده ز بیم شکفتگی داریم
سری ز جیب برآریم اگر بهار گذشت ۶

به کم عیاری خود دل نهاده شو فیّاض
که نقد عمرِ ترا کار از عیار گذشت ۷